در بحث عشق و روابط ناپایدار دختر و پسر در دوره نوجوانی در این پست به روش های برخورد با مسئله می پردازیم. ابتدا باید عرض کنم عشق پاک و خالصانه بین دو انسان بالغ قابل احترام و حتی وسیله ای برای تکامل معنوی و رسیدن به خداست .

 در افسانه های کهن سرزمین ما عشق لیلی و مجنون یا شیرین و فرهاد و غیره هیچ وقت از نوع ناپایدار مورد بحث ما نبوده است (و خدای نا کرده دوستان بحث بنده رو بعنوان دشمنی با عشق تلقی نکنند بلکه بنده روش های برخورد خودم با مشکل دوستانم را که برای رهایی خود و خانواده شان از معضلات عشق احساسی و زود گذر نوجوانی مراجعه

 می کنند بازگو می کنم).متاسفانه در جامعه ما تحقیق در این زمینه ها محدود است و بنده فقط میتوانم حدس بزنم که کمتر از 5 درصد عشق های نوجوانان منجر به ازدواج و تشکیل خانواده در جوانی و بزرگسالی می شود. تنها چیزی که از این جریان عاید دختر یا پسر نوجوان می شود افت تحصیلی ، افسردگی ، تغییر مسیر زندگی خود و حتی گاهی خانواده می باشد که میتوان با تدابیر مناسب نوجوانان را در گذر سالم از این مرحله بحرانی یاری نمود.